Aderverkalking, Hartinfarct, Beroerte, Cholesterin

Aderverkalking, Hartinfarct, Beroerte

Jarenlang is ons verteld dat hoge cholesterol direkt verband houdt met hartinfarct en beroerte. De totale cholesterol waarde van 300 werd verlaagd naar 200 als bovengrens, waardoor de helft van de bevolking ineens zou lijden aan te hoge cholesterol. Dienovereenkomstig kregen vele patiënten met "hoge cholesterol" cholesterolsyntheseremmers (statines) voorgeschreven. Deze chemische tussenkomst om cholesterol waardes aan te passen aan de nieuwe standaard stemde artsen en patiënten tot tevredenheid. Niemand scheen zich echter zorgen te maken over het feit dat deze geneesmiddelen desastreuze bijwerkingen hebben, waaronder beschadiging van de lever en de pancreas en mogelijk nierfalen. Tegenwoordig is ook bekend dat statines aanzienlijke schade aanrichten aan de mitochondriale functie.

In eerste instantie zijn we blij dat onze cholesterol weer in orde is, wat ons doet geloven dat we gezond zijn. En op die manier gaan we voorbij aan het feit dat de mogelijke schade, die veroorzaakt wordt door de medicatie, gevaarlijker en serieuzer kan zijn dan het oorspronkelijke probleem. Men hoeft slechts even de bijsluiter te lezen om zich te realiseren dat we makkelijk door het ongeluk getroffen kunnen worden.

Cholesterin en Hartinfarct

Voor alle duidelijkheid willen we er eerst op wijzen dat om het cholesterol gehalte te meten we niet cholesterol zelf meten, maar de transportmiddelen die cholesterol in omloop brengen. Dus niet cholesterol wordt gemeten, maar de hoeveelheid eiwitten die door cholesterol gebruikt wordt als dragers. Wat we kunnen meten en vaststellen is het vervoer en de vervoersdichtheid van deze eiwitten, namelijk de LDL (low-density lipoproteïne) en de HDL (high-density lipoproteïne).

Tegenwoordig wordt ons verteld dat slechte cholesterol (LDL cholesterol) de hoofdoorzaak is van hartinfarcten en beroertes en dat daarom deze waarde zo laag mogelijk moet zijn. Wat ons niet wordt verteld is hoe belangrijk en van levensbelang cholesterol is voor ons lichaam en dat onze cellen (vooral de mitochondria) het nodig hebben om o.a. de hormonale balans te helpen reguleren. Het LDL transport haalt cholesterol op in de lever en brengt het naar waar ons lichaam het nodig heeft. Veel vervoer van LDL geeft dus aan dat ergens in ons lichaam LDL benodigd is. Zo zegt Dr.Rath bijvoorbeeld dat onze slagaders, naarmate we ouder worden, broos worden en kleine scheuren gaan vertonen in de arteriële voering. Daar grijpt de door LDL getransporteerde cholesterol in door deze scheuren op te vullen en meer schade te voorkomen. Na verloop van tijd wordt echter veel cholesterol afgezet, waardoor onze slagaders vernauwd raken, totdat ze de bloedsomloop verstoppen en een hartinfarct veroorzaken. De LDL wordt gebrandmerkt als de boosdoener, maar er wordt weinig aandacht geschonken aan de werkelijke oorzaak voor de toegenomen activiteit van LDL, die leidt tot deze schade aan de slagaders. Volgens Dr.Rath en vele andere artsen en wetenschappers is de oorzaak een tekort aan vitamine C, vergelijkbaar met de scheurbuik van zeemannen in het verleden, wiens enorme tekort aan vitamine C inwendige bloeding veroorzaakte, omdat hun vaatwanden hun elasticiteit verloren en doordringbaar werden. Ondertussen zijn veel artsen gaan geloven dat een tekort aan vitamine C eigenlijk de hoofdoorzaak is van hartinfarcten. Het goede nieuws is echter dat dit tekort en de resulterende schade aan de binnenwanden van de slagaders verholpen kunnen worden. Dit zal echter niet ineens gebeuren; hier is tijd voor nodig, net als de schade geleidelijk is opgelopen. Vitamine C kan de vaatwanden dus weer glad en dicht maken, maar niet door alleen pillen te slikken. Alleen vitamine C die intraveneus toegediend wordt of in de vorm van liposomen heeft een biologische beschikbaarheid, die voldoende is om dat doel te bereiken. Zie Werking en dosering van liposomal vitamine C .

Vitamine C tekort?

Hoe is dit vitamine C tekort ontstaan? Waarom is dit steeds meer merkbaar en vroeger niet? Waarom sterven steeds meer jongeren aan een hartaanval?

Ongetwijfeld speelt ons ongezonde voedingspatroon een belangrijke rol. Vruchten en groenten in onze maaltijden zijn steeds meer vervangen door fastfood, volkorenbrood door witbrood; suiker houdende drankjes worden steeds meer verkocht en de consumptie van snoepjes en zoetigheid is honderdvoudig toegenomen. Laten we niet vergeten dat er een tijd was dat biologische groentes en fruit de norm was, terwijl men tegenwoordig een aanzienlijk hogere prijs moet betalen voor biologisch voedsel. De hoeveelheid vitamines en mineralen in conventioneel geteelde groentes en fruit is beduidend kleiner dan in het gezonde eten van weleer. De bodem is verontreinigd met zware metalen en pesticiden, fruit en graanproducten, die mogelijk genetisch gemodificeerd zijn, vullen onze maag, maar de voedingswaarde neemt steeds meer af. Snoepgoed overspoelt onze supermarkten, waar het een belangrijk deel uitmaakt van het aanbod. Het is geen verrassing dat de noodzakelijke vitamines niet meer in voldoende mate aanwezig zijn in ons dagelijkse voedsel.

We moeten hier echter ook vermelden dat de stress, waar we in ons dagelijks leven mee te maken krijgen, veel meer voeding van goede kwaliteit verlangt, terwijl de voedingswaarde juist steeds meer afneemt. Ondanks de overvloed aan voedsel "verhongeren" we ongemerkt, omdat onze maag weliswaar gevuld wordt, maar de noodzakelijke bouwstoffen ontbeert. Het resultaat is niet bij iedereen bekend: zwaarlijvige kinderen, kinderen met diabetes, hartaanvallen bij steeds jongere mensen en kanker die steeds meer epidemische vormen aanneemt.